รถไฟกำลังจะมาถึงอาบูจา

 ภาพจำลองเมื่อรถไฟโมโนเรลสร้างเสร็จ

บรรยากาศวันที่ นายมาลา โมฮัมเม็ด รัฐมนตรีว่าการ FCT (ชุดขาว)และผู้แทนบริษัท CCECC (สวมสูท) ลงนามในสัญญาก่อสร้างรถไฟโมโนเรล ที่กรุงอาบูจา

รถไฟกำลังจะมาถึงอาบูจา

เมื่อปี ค.ศ. 2006 รัฐบาลไนจีเรียเคยพยายามสร้างระบบขนส่งมวลชนแบบโมโนเรลขึ้นในกรุงอาบูจามาแล้วครั้งหนึ่ง โดยได้รับการสนับสนุนเงินกู้จากธนาคารเพื่อการส่งออกและนำเข้าของจีน แต่โครงการไม่สามารถเริ่มการก่อสร้างได้จนปี 2009 แต่การก่อสร้างดำเนินไปได้เพียงร้อยละ 20 ก็หยุดชะงักลงเนื่องจากขาดงบประมาณสนับสนุน

ตั้งแต่รัฐบาลของประธานาธิบดีกู๊ดลัก โจนาธานเข้ามาบริหารราชการแผ่นดิน ได้ให้ความสำคัญอันดับแรกกับการพัฒนาโครงสร้างสาธารณูปโภค โดยเฉพาะการก่อสร้างระบบขนส่งมวลชนในกรุงอาบูจาจึงได้นำโครงการรถไฟโมโนเรลขึ้นมาสานต่ออีกครั้งหนึ่ง และเมื่อวันที่ 24 สิงหาคม 2555 ประธานาธิบดีกู๊ดลัก โจนาธานได้มอบหมายให้นายบาลา โมฮัมเม็ด รัฐมนตรีว่าการเขตปกครองนครหลวงสหพันธ์ หรือที่เรียกว่า Federal Capital Territory (FCT) เจรจากับบริษัท Chinese Civil Engineering  Construction Company Limited (CCECC) จนสามารถบรรลุข้อตกลงสามารถลงนามสัญญาก่อสร้างระบบขนส่งด้วยรถไฟโมโนเรลจนเป็นผลสำเร็จ ภายหลังการลงนามผู้แทนบริษัท CCECC แถลงว่าจะสามารถก่อสร้างโครงการเฟสแรกได้แล้วเสร็จภายในเวลา 36 เดือนตามกรอบเวลาที่ตกลงในสัญญา โดยเมื่อก่อสร้างเสร็จแล้วบริษัทจะฝึกอบรมพนักงานชาวไนจีเรียให้บริหารโครงการได้เองทั้งหมด

ต่อมาเมื่อวันที่ 11 กันยายน 2555 ดร. โกซี โอคุนโจ-อิวัลลา ผู้ประสานงานรัฐมนตรีเศรษฐกิจและรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังพร้อมด้วยนายบาลา โมฮัมเม็ด ได้เดินทางไปกรุงปักกิ่ง ประเทศจีน เพื่อเจรจาขอกู้เงินจากธนาคารเพื่อการส่งออกและนำเข้าของจีน จำนวนเงิน 500 ล้านดอลลาร์สหรัฐ สำหรับการก่อสร้างโครงการรถไฟโมโนเรลในกรุงอาบูจา ซึ่งในที่สุดได้มีการลงนามสัญญาเงินกู้ดังกล่าว ซึ่งจะทำให้โครงการรถไฟโมโนเรลของกรุงอาบูจาสามารถเดินหน้าต่อไปได้

ภาพจำลองที่นำมาลงไว้เป็นภาพเก่าเมื่อครั้งประชาสัมพันธ์โครงการเมื่อปี 2008 แต่ไม่ว่าเมื่อก่อสร้างจริงภาพจะออกมาอย่างไร ผู้ที่จะได้รับประโยชน์โดยตรงจากโครงการนี้คือประชาชนที่อาศัยอยู่ชานกรุงอาบูจา ซึ่งทุกวันนี้ไม่มีระบบขนส่งมวลชนสาธารณะให้บริการ

โครงการรถไฟโมโนเรลในกรุงอาบูจามีระยะทางทั้งหมด 280 กิโลเมตร แบ่งการก่อสร้างเป็นสามระยะ ระยะแรกมีระยะทางทั้งหมด 60 กิโลเมตร โดยจะผ่านพื้นที่เขตการ์คี เขตกลางเมือง  เขตวูเซ  อูตาโกมอร์เตอร์ปาร์ก (Utako Motor park) เขตจาบี ไล้ฟ์แค้มป์ คาร์โม กวารินปา และคุปวา นอกจากนั้นยังจะผ่านสนามกีฬาแห่งชาติ (national stadium)  สวนสาธารณะคุควาบา  เขตอิดู และสนามบินนานาชาติเอ็นนามดี อาซิคิเว 

มันสำปะหลัง : พืชเศรษฐกิจที่เป็นความหวังของไนจีเรีย

มันสำปะหลัง : พืชเศรษฐกิจที่เป็นความหวังของไนจีเรีย

มันสำปะหลังเป็นพืชเศรษฐกิจการแรกที่กระทรวงเกษตรและพัฒนาชนบทตั้งความหวังไว้ว่าจะเป็นพระเอกของโครงการปรับปรุงเกษตรกรรมของรัฐบาลประธานาธิบดีกู๊ดลัก โจนาธาน โดยตั้งเป้าไว้ว่ามันสำปะหลังจะเป็นพืชส่งออกที่นำรายได้เข้าประเทศปีละ 4 หมื่นล้านไนร่า

ที่สำคัญคือจากการวิเคราะห์ห่วงโซ่แห่งคุณค่าแล้วมันสำปะหวังจะสามารถสร้างงานให้เกษตรกรไนจีเรียทั่วประเทศได้ถึง 1.2 ล้านตำแหน่งงานทีเดียว  โดยนโยบายแรกที่จะผลักดันให้มันสำปะหลังเป็นพืชส่งออกคือการที่ส่งเสริมให้มีการใช้แป้งมันสำปะหลังในการผลิตขนมปังทั่วประเทศ ทดแทนแป้งข้าวสาลีที่ต้องนำเข้าจากต่างประเทศ ขณะเดียวกันรัฐบาลก็เจรจาขายมันสำปะหลังอัดเม็ดให้ประเทศจีนในปี 2555 ได้แล้วจำนวน 1 ล้านตัน

รัฐบาลคาดหวังว่า หากสามารถผลักดันให้มีการใช้แป้งมันสำปะหลังในการผลิตขนมปังทดแทนแป้งข้าวสาลีได้ประมาณ ร้อยละ 20 และขณะเดียวกันช่วยลดการนำเข้าแป้งข้าวสาลีลงได้ จะเป็นผลให้มีเม็ดเงินไหลเข้าสู่ระบบเศรษฐกิจของประเทศถึง 60 พันล้านไนร่าทีเดียว ซึ่งการที่จะทำได้เช่นนั้นผู้เชี่ยวชาญของกระทรวงเกษตรฯ แจงว่าการที่จะสนองต่อความต้องการของตลาดดังกล่าวได้ไนจีเรียต้องผลิตหัวมันสำปะหลังสดเพิ่มประมาณปีละ 50 ล้านตัน  

ปัจจุบันผลผลิตหัวมันสดภายในประเทศผลิตได้ปริมาณปีละ 44 ล้านตัน

กลไกการปรับปรุงด้านเกษตรกรรมของไนจีเรีย

ดร.กู๊ดลัก โจนาธาน

ประธานาธิบดีสหพันธ์สาธารณรัฐไนจีเรีย



กลไกการปรับปรุงด้านเกษตรกรรมของไนจีเรีย

ประธานาธิบดีกู๊ดลัก โจนาธาน เป็นคนมีความรู้ที่ก้าวขึ้นมาเป็นผู้บริหารประเทศโดยไต่เต้ามาจากการเป็นรองผู้ว่าราชการรัฐบาเยลซาก่อนที่จะขึ้นดำรงผู้ว่าราชการรัฐนั้นเนื่องจากผู้ว่าราชการถูกสภาถอดถอน และเป็นรองประธานาธิบดีก่อนที่จะขึ้นเป็นประธานาธิบดีเมื่อประธานาธิบดีป่วยและเสียชีวิต แต่เมื่อครบวาระก็รณรงค์หาเสียงจนชนะการเลือกตั้งเป็นประธานาธิบดีด้วยความสามารถและคะแนนนิยมของตนเอง ตำแหน่งที่ว่ามาเหล่านี้ล้วนเป็นตำแหน่งเลือกตั้งมาโดยการลงคะแนนเสียงของประชาชน คนที่มาจนถึงตรงนี้ได้ไม่ใช่คนธรรมดา

ความไม่ธรรมดาของประธานาธิบดีท่านนี้ประการหนึ่งคือเป็นคนที่ตั้งใจทำงาน ไม่เล่นการเมือง แบบสาดโคลน แม้เมื่อท่านชนะการเลือกตั้งชิงตำแหน่งประธานาธิบดีเมื่อปี 2553 พรรคการเมืองและสื่อสารมวลชนฝ่ายค้านต่างโจมตีท่านต่างๆนาๆ แต่ท่านก็ไม่ตอบโต้ คงมุ่งทำแต่งานไม่ท้อถอย และการทำงานของท่านก็ไม่ได้ทำแบบสักแต่ว่าทำ ดังในเรื่องนโยบายการปรับโครงสร้างด้านเกษตรกรรมที่ท่านชูนโยบายมาแต่แรกและได้ดร.อะคินวูมิ อะเดสินา คนเก่งที่มีประสบการในการบริหารยุทธศาสตร์การพัฒนาเศรษฐศาสตร์การเกษตรเข้ามาดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตรและพัฒนาชนบทท่านก็เร่งตั้งกลไกที่จะทำให้นโยบายการปรับปรุงการเกษตรกรรมของประเทศเป็นรูปธรรม

เมื่อวันที่ 14 พฤษภาคม 2555 ท่านประธานาธิบดีโจนาธานได้ออกคำสั่งแต่งตั้งสภาปรับปรุงการเกษตรกรรมของประเทศ (Presidential Agricultural Transformation Implementation Council :  PATIC) เพื่อเข้ามาดูแลนโยบายปรับปรุงการเกษตร (Agricultural Transformation Agenda: ATA) ของรัฐบาล ซึ่งโครงการนี้กระทรวงเกษตรและพัฒนาชนบทเป็นเจ้าภาพหลัก และมีวัตถุประสงค์สามประการคือ 1) แก้ปัญหาการว่างงาน 2) สร้างความมั่งคั่ง (สร้างรายได้ให้เกษตรกร 300 พันล้านไนร่า) โดยผ่านการสร้างงานในภาคเกษตรกรรมอย่างน้อย 3.5 ล้านตำแหน่งงาน และ 3) สร้างความมั่นคงด้านอาหารในประเทศไนจีเรีย

สภา PATIC ซึ่งมีท่านประธานาธิบดีโจนาธานเป็นประธานและมี ดร.อะคินวูมิ อะเดสินา รัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตรและพัฒนาชนบทเป็นผู้ประสานงาน จะทำหน้าที่ติดตามการดำเนินการตามนโยบาย โดยมีผู้ที่มีประสบการณ์ด้านการเกษตรเข้าร่วมเป็นสมาชิกในสภา PATIC อาทิ นายอาลิโค ดานโกเตนักธุรกิจใหญ่ของไนจีเรีย อดีตประธานาธิบดีโอลูเซกุน โอบาซันโจ ซึ่งเป็นเจ้าของธุรกิจการเกษตรรายใหญ่ที่สุดรายหนึ่งของประเทศ นายคานาโย เอนวานเซ ประธานกองทุนระหว่างประเทศเพื่อการพัฒนาเกษตรกรรม (International Fund for Agricultural Development : IFAD) นายเจฟฟรีย์ ซาค นักเศรษฐศาสตร์และศาสตราจารย์มหาวิทยาลัยโคลัมเบียของสหรัฐอเมริกา

ในชั้นต้นนี้สภา  PATIC ได้เริ่มงานโดยการระบุผู้มีส่วนได้เสียหลักทั้งในภาครัฐและภาคเอกชนซึ่งรวมถึงประชาสังคมด้วย และกำหนดขอบเขตของการร่วมมือกับพันธมิตรทั้งหมด (โดยเฉพาะอย่างยิ่งเน้นที่คนหนุ่มสาว)  เพื่อหวังให้โครงการก่อผลสูงสุดในการขยายห่วงโซ่แห่งคุณค่า

ที่ต้องทำเช่นนี้เพราะเป้าหมายหลักของโครงการปรับปรุงการเกษตกรรมของรัฐบาลในครั้งนี้ประการแรกก็คือการเพิ่มมูลค่า ซึ่งถือว่าเป็นการพัฒนาที่สำคัญสำหรับภาคเกษตรกรรม  ทั้งนี้รัฐบาลจะมุ่งให้ความสำคัญไปที่การวิเคราะห์ห่วงโซ่แห่งคุณค่าของพืชเกษตร 10 ตัว (ได้แก่ มันสำปะหลัง ข้าว ถั่วแดง ฝ้าย โกโก้ น้ำมันปาล์ม มะเขือเทศ หอมหัวใหญ่ ถั่วเหลือง และข้าวโพด) ปศุสัตว์และประมง ทั้งนี้โดยการสร้างงานจำนวน 3.5 ล้านตำแหน่งงานนั้นมุ่งไปที่การวิเคราะห์ห่วงโซ่แห่งคุณค่าของพืชห้าตัวแรก (มันสำปะหลัง ข้าว ถั่วแดง ฝ้าย และโกโก้) และทางการเชื่อว่าเมื่อเริ่มโครงการวิเคราะห์ห่วงโซ่แห่งคุณค่าของพืชตัวอื่นๆก็จะช่วยให้เกิดการจ้างงานเพิ่มขึ้นอีกจำนวนมากเช่นกัน

เป้าหมายหลักประการที่สองคือการบรรลุถึงความพอเพียง (self-sufficiency) โดยที่มีตัวชี้วัดคือการลดการนำเข้าผลผลิตที่เพาะปลูกในประเทศได้แล้ว เช่น ข้าว ข้าวสาลี น้ำตาล ซึ่งสินค้าสามตัวนี้เมื่อปี 2553 ปีเดียวไนจีเรียนำเข้าเป็นมูลค่ารวม 1 ล้านล้านไนร่า

การที่จะบรรลุเป้าหมายข้างต้นกระทรวงเกษตรฯ ทราบดีว่าเกษตรกรไนจีเรียมีสิ่งที่ท้าทายซึ่งต้องฟันฝ่าไปให้ได้หลายประการ อาทิ การที่เกษตรกรไม่สามารถเข้าถึงเมล็ดพันธุ์และปุ๋ย ขาดยุ้งฉางสำหรับเก็บผลผลิต ขาดข้อมูลข่าวสารและเทคโนโลยีการสื่อสารทันสมัยเพื่อเข้าถึงข้อมูลการตลาดที่จำเป็น ซึ่งรัฐบาลมีนโยบายที่จะให้ความช่วยเหลือเกษตรกรด้วยการแจกบัตรแบบเดียวกับบัตรกำนัลของร้านสรรพสินค้าสำหรับซื้อปุ๋ย และช่วยเหลือในการจัดหาอุปกรณ์สื่อสารที่ใช้เทคโนโลยีมือถือและวอฟต์แวร์ที่ใช้อยู่ในปัจจุบันสำหรับเกษตรกรด้วย

ปรับแก้: 19 กันยายน 2555

ไนจีเรียเคยห้ามนำเข้าข้าวจากต่างประเทศมาก่อน

ไนจีเรียเคยห้ามนำเข้าข้าวจากต่างประเทศมาก่อน

นโยบายปรับปรุงการเกษตรกรรมของประเทศที่รัฐบาลประธานาธิบดีกู๊ดลัก โจนาธาน กำลังเร่งดำเนินการอยู่ขณะนี้ ไม่ได้เป็นของใหม่ เคยมีรัฐบาลก่อนหน้านี้พยายามทำมาแล้ว แต่ไม่สำเร็จ โดยเฉพาะนโยบายห้ามนำเข้าข้าวจากต่างประเทศ

เมื่อปี 1985 รัฐบาลไนจีเรียเคยห้ามนำเข้าข้าวจากต่างประเทศ โดยมีจุดประสงค์เพื่อส่งเสริมการเพิ่มผลผลิตภายในประเทศให้เพียงพอกับความต้องการบริโภค แต่สิบปีให้หลังต่อมาเมื่อปี 1995 รัฐบาลขณะนั้นก็ยกเลิกการห้ามนำเข้าข้าวจากต่างประเทศ เพราะผลผลิตข้าวที่เพิ่มขึ้นในประเทศไม่เพียงพอต่อความต้องการบริโภคของประชาชน

เมื่อปี 2002 รัฐบาลของประธานาธิบดี โอลุเซกุน โอบาซันโจได้เริ่มโครงการพัฒนาข้าว โดยส่งเสริมการปลูกข้าวเพิ่มขึ้นพร้อมกับส่งเสริมกิจการสีข้าวภายในประเทศควบคู่ไปด้วย สำหรับการส่งเสริมการปลูกข้าวนั้นได้นำพันธุ์ข้าวลูกผสมพันธุ์ใหม่ๆเข้ามาให้เกษตรกรใช้เพาะปลูก และตั้งเป้าหมายว่าภายใน 5 ปี คือปี 2007 ไนจีเรียจะเพิ่มพื้นที่เพาะปลูกข้าวเป็น 3 ล้านเฮกตาร์ โดยในปี 2006 ผลผลิตข้าวของไนจีเรียจะเพิ่มเป็นปีละ 5 ล้านตัน และในปี 2007 เกษตรกรที่เข้าร่วมโครงการจะสามารถส่งออกข้าวไปขายในประเทศต่างๆในแอฟริกาตะวันตก และตามโครงการดังกล่าวในปี 2012 ไนจีเรียจะเป็นประเทศผู้ผลิตและส่งออกข้าวรายใหญ่ที่สุดในทวีปแอฟริกา

การทำโครงการพัฒนาข้าวในครั้งนั้นอาศัยบริษัทเอกชนผู้ผลิตปุ๋ยรายใหญ่ของประเทศชื่อ บริษัทโนโตเร เคมิคัล อินดัสตรี จำกัดเป็นแกนนำในการริเริ่มโครงการในรัฐครอส ริเวอร์และรัฐทาราบา ซึ่งมีการเพาะปลูกข้าวอยู่แล้วโดยรัฐบาลตั้งเป้าหมายดำเนินการให้บริษัท 3 ประการ ได้แก่ 1) ส่งเสริมความมั่นคงด้านอาหาร 2) สร้างงาน 3) สร้างรายได้ให้เกษตรกร ครั้งนั้นนับว่าเป็นครั้งแรกที่เกิดโครงการความร่วมมือในการลงทุนระหว่างภาครัฐกับภาคเอกชน ซึ่งหลายคนคาดหวังว่าจะเป็นรูปแบบส่งเสริมกสิกรรมของประเทศในอนาคต  โครงการของบริษัทดังกล่าวมีพื้นที่ส่งเสริมการเพาะปลูกข้าวรวม 20,000 เฮกตาร์

ปัจจุบันบริษัทโนโตเร เคมิคัล อินดัสตรียังทำโครงการพัฒนาข้าวอย่างต่อเนื่องและเป็นกลไกที่ได้รับการส่งเสริมจากรัฐบาลปัจจุบันเช่นกัน แต่เป้าหมายของโครงการที่เริ่มมาหลายปียังไม่บรรลุวัตถุประสงค์ที่ตั้งใจไว้เมื่อปี 2005 ซึ่งบริษัทได้เข้าซื้อกิจการของบริษัท National Fertilizer of Nigeria และเป็นบริษัทผู้ผลิตปุ๋ยยูเรียเพียงรายเดียวของภูมิภาคซับ ซาฮารา แอฟริกา แต่กิจการของบริษัทขยายตัวใหญ่โตปรับโครงสร้างการผลิตของโรงงานปุ๋ยของบริษัทเป็นเชิงพาณิชย์ในปี 2010 โดยมีกำลังผลิตปุ๋ยแอมโมเนียปีละ 3 แสนตัน และปุ๋ยยูเรียปีละ 5  แสนตัน และเดือนเมษายน 2012 ได้ทำสัญญาร่วมทุนกับบริษัทมิตซูบิชิคอร์ปอเรชั่น ประเทศญี่ปุ่นจัดตั้งโรงงานผลิตยูเรียในรัฐครอส ริเวอร์ ขนาดกำลังการผลิตแอมโมเนียวันละ 1,700 ตัน ปุ๋ยยูเรียวันละ 3,000 ตัน และผลิตภัณฑ์เคมีอื่นๆวันละ 1,700 ตัน โดยจะเริ่มโครงการในปี 2013 และกำหนดแล้วเสร็จในปี 2016  

ปัจจุบันแม้ไนจีเรียจะยังต้องนำเข้าข้าวจากต่างประเทศ แต่ไนจีเรียเป็นประเทศที่ผลิตข้าวได้มากเป็นอันดับสองของทวีปแอฟริการองจากอียิปต์ ผลิตถั่วเหลืองมากเป็นอันดับหนึ่งของแอฟริกา และผลิตมันสำปะหลัง แยม และโกโก้เป็นอันดับต้นๆของโลก

ผู้ที่สนใจสามารถสืบค้นข้อมูลเพิ่มเติมได้ที่เว็บไซต์ http://www.notore.com/index.php/about/history 

(เครดิตภาพจากเว็บไซต์ http://farmlandgrab.org/11096 )

ไนจีเรียนำเข้าข้าววันละ 1 พันล้านไนร่า

ดร.อาคินวูมิ อาโย อาเดซีนา (ขวามือ) เยี่ยมชมกิจการการเกษตรของบริษัทเอกชน

ไนจีเรียนำเข้าข้าววันละ 1 พันล้านไนร่า

ดร.อาคินวูมิ อาโย อาเดซีน่า แถลงเมื่อวันที่ 6 กันยายน ศกนี้ว่า ไนจีเรียมีแผนจะยุติการนำเข้าข้าวในปี 2015 คืออีกสามปีนับจากปีนี้ โดยท่านรัฐมนตรีคาดว่าอีกสามปีไนจีเรียจะสามารถผลิตข้าวและสีข้าวได้เพียงพอสำหรับการบริโภคภายในประเทศ

ท่านรัฐมนตรีแถลงด้วยว่านโยบายยุติการนำเข้าข้าวในปี 2015 นั้นเป็นส่วนหนึ่งของความพยายามของรัฐบาลในการที่จะปรับโครงสร้างภาคเกษตรกรรมทั้งหมดเพื่อเป็นสิ่งประกันว่าไนจีเรียจะมีความมั่นคงทางด้านอาหารรองรับจำนวนประชากรที่เพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็วในขณะนี้

ท่านรัฐมนตรีกล่าวด้วยว่าไม่สบายใจที่เห็นบ้านเมืองตกอยู่ในสภาพเป็นผู้นำเข้าข้าวเป็นมูลค่าปีละมากๆทุกปี ทั้งที่ข้าวก็เป็นพืชที่ปลูกขึ้นได้ทุกหนทุกแห่งในไนจีเรีย

ท่านรัฐมนตรีเปิดเผยว่าไนจีเรียนำเข้าข้าวเป็นมูลค่าปีละ 356 พันล้านไนร่า หรือหากคำนวณเป็นมูลค่าการนำเข้ารายวันตกวันละประมาณ 1 พันล้านไนร่าทีเดียว แล้วก็นำเข้าข้าวอยู่อย่างนี้มาเรื่อยๆ ทั้งๆ ที่ทุกคนทราบกันดีว่าหากนำเข้าข้าวในอัตราปีละ 5 ล้านตันเช่นทุกวันนี้ ต่อไปอีกสี่สิบปีข้างหน้าคือปี 2050 ตัวเลขข้าวนำเข้านี้จะเพิ่มเป็น 35 ล้านตัน ซึ่งเห็นได้ว่าหากไม่มีรัฐบาลไหนทำอะไรกับเรื่องนี้การที่ปล่อยให้เศรษฐกิจของบ้านเมืองขึ้นอยู่กับข้าวที่นำเข้าจากต่างประเทศแล้ว ในอนาคตการนำเข้าข้าวจะเป็นตัวถ่วงเศรษฐกิจของบ้านเมือง

ท่านรัฐมนตรียืนยันในโอกาสเดียวกันว่าการเกษตรกรรมมีพลังยิ่งใหญ่ที่สุดในการเปลี่ยนชีวิตของประชาชนจากยากจนเป็นมั่งคั่ง โดยยกตัวอย่างของประเทศจีนและประเทศมาลาวีในแอฟริกาที่มั่งคั่งจากผลผลิตทางการเกษตร โดยระบุด้วยว่าประเทศที่ประสบความสำเร็จในการเพิ่มผลผลิตทางการเกษตรมีเคล็ดวิชาหรือยุทธวิธีอยู่สองประการได้แก่ 1) การปรับปรุงพันธุ์พืชและ 2) การใช้ปุ๋ยที่มีประสิทธิภาพ

ท่านรัฐมนตรีได้กล่าวชื่นชมด้วยว่า ปัจจุบันข้าวที่สีที่โรงสีในรัฐอีบอนยีเป็นข้าวที่มีคุณภาพ และยืนยันด้วยว่าในยุคที่ท่านรัฐมนตรีบริหารกระทรวงเกษตรจะพยายามนำเสนอนโยบายการเกษตรที่ดีและเป็นประโยชน์ต่อประชาชน ทั้งนี้ท่านชี้แจงด้วยว่าประธานาธิบดีโจนาธานมีนโยบายแน่วแน่ที่จะส่งเสริมโครงการปฏิรูปเกษตรกรรมโดยมีเป้าหมายที่จะเพิ่มผลผลิตอาหารในระบบการผลิตภายในประเทศอีกร้อยละ 20 ซึ่งการที่จะบรรลุเป้าหมายดังกล่าวการเกษตรกรรมของประเทศจะต้องไม่เป็นเพียงการพัฒนาของเก่าให้ดีขึ้นเท่านั้น แต่ต้องเป็นเรื่องของการลงทุนและการประกอบการเชิงธุรกิจ โดยเน้นการวิเคราะห์ห่วงโซ่คุณค่าจากเมล็ดพันธุ์ไปถึงปุ๋ย กระบวนการผลิต การเพิ่มมูลค่าและการเก็บผลผลิต

เยาวชนว่างงาน : ปัญหาที่ท้าทาย

เยาวชนว่างงาน: ปัญหาที่ท้าทาย

เยาวชนในความหมายของกระทรวงพัฒนาเยาวชนไนจีเรียคือกลุ่มคนอายุระหว่าง 15-35 ปี ซึ่งตามสถิติของทางการไนจีเรียมีจำนวนประมาณ 67 ล้านคน

ปัจจุบันเยาวชนไนจีเรียร้อยละ 42.2 ไม่มีงานทำ โดยกลุ่มนี้ร้อยละ 80 มีการศึกษาระดับต่ำกว่ามัธยมปลายลงมา แต่ปัญหาสำหรับรัฐบาลขณะนี้คือกลุ่มร้อยละ 42 นี้อยู่ที่ไหน จำนวนเท่าไหร่ เป็นหญิงเท่าไหร่ชายเท่าไหร่ เพราะหากไม่สามารถจำแนกคนกลุ่มนี้ได้ การที่จะพัฒนาก็เป็นเรื่องที่พูดลอยๆ

รัฐบาลไนจีเรียมียุทธศาสตร์ในการสร้างงานผ่านกระทรวงเกษตร กระทรวงโทรคมนาคม และกระทรวงสิ่งแวดล้อม โดยส่งเสริมให้รัฐบาลของทุกรัฐให้ความสำคัญต่อปัญหาการว่างงานของเยาวชน และตั้งเป้าหมายว่ารัฐบาลของทุกรัฐจะสามารถสร้างงานสำหรับเยาวชนได้ปีละหนึ่งล้านตำแหน่งทั่วประเทศ ซึ่งหากสามารถทำได้ภายใน 4 ปี จะสร้างงานได้ทั่วประเทศจำนวน 34 ล้านตำแหน่ง

ธนาคารโลกเป็นหน่วยงานหนึ่งที่เข้ามาให้ความช่วยเหลือรัฐบาลไนจีเรียอย่างจริงจังในการสร้างงานสำหรับเยาวชน โดยในปี 2555 ธนาคารโลกประกาศให้เงินสนับสนุนโครงการเพื่อการสร้างงานสำหรับเยาวชนและการส่งเสริมสังคม จำนวน 300 ล้านดอลลาร์สหรัฐ โดยโครงการดังกล่าวธนาคารโลกจะร่วมมือกับรัฐบาลรัฐต่างในไนจีเรีย 20 รัฐในการสร้างโอกาสเพื่อการจ้างงานและเพิ่มทักษะสำหรับเยาวชนและสตรีจากชุมชนยากจน

นอกจากโครงการดังกล่าวธนาคารโลกยังได้รับงบประมาณสนับสนุนจากประชาคมยุโรปในการจัดทำโครงการรายจ่ายเพื่อการจ้างงาน (Employment Expenditure) ร่วมกับรัฐในไนเจอร์ เดลตาด้วย นอกจากนั้น ธนาคารโลกยังร่วมมือกับรัฐบาลกลางไนจีเรียในการปรับสภาพแวดล้อมการประกอบธุรกิจในประเทศเพื่อดึงดูดการลงทุนจากต่างประเทศสำหรับสร้างงานในวงกว้างต่อไปด้วย โดยเฉพาะการปรับปรุงกิจการการไฟฟ้าของประเทศ ซึ่งเป็นจุดอ่อนของไนจีเรียปัจจุบัน

สถิติของธนาคารโลกระบุว่าในช่วงห้าปีที่ผ่านมามีแรงงานใหม่เข้าสู่ตลาดแรงงานไนจีเรียเฉลี่ยปีละ 1.8 ล้านคน

(เครดิตภาพ: จากเว็บไซต์ http://spyghana.com/world-news/inside-africa/nigeria-news/world-bank-earmarks-300m-for-youth-employment/ )

 

อาบูจาตื่นขาดแคลนน้ำมัน

อาบูจาตื่นขาดแคลนน้ำมัน

เมื่อเดือนสิงหาคม 2555 ที่ผ่านมาชาวกรุงอาบูจาเพิ่งผ่านพ้นเหตุการณ์สหภาพแรงงานปิโตรเลียมและก๊าซธรรมชาติไนจีเรียนัดประท้วงหยุดการขนส่งน้ำมันเข้ากรุงอาบูจาเป็นเหตุให้เกิดภาวะน้ำมันขาดแคลนในกรุงอาบูจา ประชาชนไม่สามารถซื้อน้ำมันจากปั๊มน้ำมันทั่วไปในกรุงอาบูจาได้ หากจำเป็นต้องก็ต้องซื้อน้ำมันที่ขายในตลาดมืดคือวางขายอยู่ริมถนนสายต่างๆในกรุงอาบูจา ซึ่งราคาแพงกว่าราคาปกติมาก (ปกติราคาลิตรละ 97 ไนรา)

เมื่อวันจันทร์ที่ 3 กันยายน 2555 ชาวกรุงอาบูจาตื่นขึ้นมาพร้อมกับรับทราบข่าวทางสถานีวิทยุว่าน้ำมันเชื้อเพลิงขาดแคลน คนที่มีรถยนต์จึงรีบนำรถของตนออกไปเติมน้ำมันตามปั๊มน้ำมันต่างๆ แล้วข่าวไม่ดีแบบนี้ก็แพร่ไปเร็ววันจันทร์ทั้งวันมีแต่คนพูดเรื่องคิวรอเติมน้ำมันตามปั๊มต่างๆ พอวันอังคารที่ 4 กันยายน 2555 เจ้าของรถยนต์ต่างก็พร้อมใจกันนำรถไปรอเติมน้ำมันที่ปั๊ม ผลก็เป็นดังภาพที่หนังสือพิมพ์ The Gardian ของไนจีเรียนำมาลงไว้ คือมีรถจอดรอคิวเติมน้ำมันอยู่บนถนนสายธุรกิจกลางกรุงอาบูจายาวเหยียด นี่เป็นเพียงจุดเดียว

วันเดียวกันนั้นเองบรรษัทปิโตรเลียมแห่งชาติไนจีเรียออกมาแถลงยืนยันต่อสาธารณชนว่าไม่มีปัญหาน้ำมันขาดแคลนแต่อย่างใด และตามที่สื่อสารมวลชนรายงานข่าวว่าเกิดขาดแคลนน้ำมันทั่วไปในประเทศไนจีเรียก็ไม่เป็นความจริง เนื่องจากบริษัท Pipeline and Product s Marketing Company (PPMC) ซึ่งเป็นบริษัทนำเข้าน้ำมันในเครือของบรรษัทยังมีน้ำมันสำรองสำหรับประเทศได้อีกเป็นเวลา 30 วัน แต่สภาพที่เป็นอยู่เป็นเรื่องของผู้บริโภคตื่นตระหนกพากันไปซื้อน้ำมันพร้อมกันทั้งเมือง เนื่องจากมีรายงานข่าวทางสื่อสารมวลชนว่ากลุ่มบริษัทผู้นำเข้าน้ำมันหยุดนำเข้าและบริษัท PPMC ก็มีน้ำมันสำรองไม่เพียงพอจะรองรับความขาดแคลนได้

ข้อเท็จจริงมีอยู่ว่ามีบริษัทผู้นำเข้ารายใหญ่จำนวนหนึ่งที่หยุดการนำเข้าน้ำมันเชื้อเพลิงมาระยะหนึ่งแล้วด้วยเหตุผลที่เป็นที่ทราบดีของสาธารณชนทั่วไป(คือเป็นบริษัทที่ทางการตรวจพบว่าทุจริตเงินอุดหนุนราคาน้ำมัน) ทั้งนี้บริษัทซึ่งเป็นบริษัทน้ำมันของรัฐก็ได้นำเข้าน้ำมันและกระจายน้ำมันสู่รัฐต่างๆชดเชยน้ำมันเชื้อเพลิงส่วนที่บริษัทดังกล่าวหยุดนำเข้าแล้ว

โฆษกของบรรษัทปิโตรเลียมแห่งชาติไนจีเรียแถลงเรียกร้องให้บริษัทผู้นำเข้านำมันเชื้อเพลิงและผู้จัดการปั๊มน้ำมันอย่ากักตุนน้ำมันหรือขึ้นราคาน้ำมัน เพราะหากถูกจับได้มีจะมีบทลงโทษตามกฎหมาย ทั้งนี้ทางการทราบมาว่ามีปั๊มน้ำมันในอาบูจาบางแห่งฉวยโอกาสจากการที่ผู้บริโภคแตกตื่นเอาเปรียบผู้บริโภค

โฆษกได้แถลงวิงวอนขอให้ผู้บริโภคอย่าแตกตื่นรีบซื้อน้ำมัน เพราะรัฐบาลได้มีมาตรการที่จะช่วยให้การกระจายน้ำมันไปตามรัฐต่างๆอย่างทั่วถึงอยู่แล้ว 

(เครดิตภาพ: จาก นสพ The Guardian )