ข้อมูลทั่วไปเกี่ยวกับประเทศไนจีเรีย

ข้อมูลทั่วไปเกี่ยวกับประเทศไนจีเรีย

สภาพภูมิศาสตร์:    ตั้งอยู่บนชายฝั่งตะวันตกของทวีปแอฟริกาทิศเหนือติดกับสาธารณรัฐไนเจอร์ ทิศใต้ติดกับมหาสมุทรแอตแลนติก บริเวณอ่าวกินี ทิศตะวันออกติดกับสาธารณรัฐแคเมอรูนและสาธารณรัฐชาด ทิศตะวันตกติดกับสาธารณรัฐเบนิน

สภาพภูมิอากาศ :   อยู่ในเขตร้อน สภาพอากาศร้อนชื้น มี 2 ฤดู  คือฤดูฝนระหว่างเดือน พ.ค. – พ.ย.

และฤดูร้อนระหว่างเดือนธ.ค. – เม.ย. ช่วงนี้จะมีลงเหนือพัดเอาฝุ่นละอองมาจากทะเลทรายซาฮาราเรียกว่าฮามาตัน (Hamatan) ปกคลุมท้องฟ้าทั่วไป

พื้นที่ :               923,769 ตารางกิโลเมตร

                       เมืองหลวง :        กรุงอาบูจา

เมืองสำคัญอื่นๆ : นครลากอส (เมืองหลวงเก่า) คาโน อิบาดัน พอร์ตฮาร์คอร์ต อิดานา

ภาษา :              ภาษาอังกฤษเป็นภาษาราชการ ภาษาพื้นเมืองที่สำคัญได้แก่ ภาษาเฮาซา โยรุบา อิกโบ และฟุรานี (ไนจีเรียมีภาษาพูดมากกว่า 500 ภาษา)

ประชากร :         ประมาณ 162 ล้านคน (ธ.โลกปี 2554)

ศาสนา :            อิสลามร้อยละ 50 คริสต์ร้อยละ 40 และความเชื่อดั้งเดิมร้อยละ 10

สกุลเงิน :           ไนร่า (Naira) โดย 1 บาทประมาณ 5.05 ไนร่า

รูปแบบการปกครอง : แบบสาธารณรัฐประกอบด้วยฝ่ายบริหาร นิติบัญญัติและตุลาการ โดยมีประธานาธิบดีเป็นประมุขแห่งรัฐและผู้นำรัฐบาล ที่มาจากการเลือกตั้งโดยตรงและอยู่ในตำแหน่งคราวละ 4 ปี ไม่เกิน 2 สมัย

โครงสร้างเศรษฐกิจ : จีดีพี  273.042 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ      ประกอบด้วยภาคภาคเหมืองแร่ ร้อยละ 45 (โดยมีสัดส่วนการส่งออก(น้ำมัน)ร้อยละ 95) ภาคเกษตรกรรมร้อยละ  26 ภาคบริการร้อยละ 24 และภาคอุตสาหกรรมร้อยละ 5

ระบบการศึกษา : ►ระดับประถมศึกษา 6 ปี มัธยมศึกษา 6 ปี

  ►ระดับมหาวิทยาลัย 4 ปี (ปริญญาตรี) หรือเรียนอาชีวศึกษา (Ordinary National Diploma) และอีก 2 ปีได้รับ Higher National Diploma (เทียบเท่าปริญญาตรี)ระดับปริญญาโท (Master Degree) หลักสูตร 1 ปี 6 เดือน

 ►ระดับปริญญาเอก (Ph.D.) หลักสูตร 4 ปี

ธนาคาร :           เปิดทำการวันจันทร์ – ศุกร์ ระหว่าง 08.00 –  16.30 น.

โทรศัพท์ :          ระบบ GSM และ CDMA มีโทรศัพท์บ้านและสำนักงาน โทรศัพท์มือถือต้องซื้อบัตร ส่วนโทรศัพท์สาธารณะมีจำนวนน้อย

►โทรศัพท์ระหว่างประเทศจากไนจีเรีย 009

►รหัสประเทศ 234

►รหัสกรุงอาบูจา 09

ระบบขนส่งมวลชน : มีรถบัสให้บริการระหว่างเมืองต่างๆ มีรถแท็กซี่ให้บริการบริเวณตัวเมือง

รวมทั้งมีรถแท็กซี่ให้บริการจากท่าอากาศยาน เอ็นนัมดี อาซิกิเว ไปยังตัวเมืองกรุงอาบูจาใช้เวลาประมาณ 40 นาที  ( 36 กม.) ราคาค่าบริการประมาณ 3,000-4000 ไนร่า

การขับขี่รถยนต์ : ใช้พวงมาลัยซ้าย

สาธารณูปโภค : น้ำประปายังไม่สะอาดตามมาตรฐานสากลไฟฟ้าดับทุกวัน ถนนเชื่อมระหว่างเมืองต่างๆค่อนข้างขรุขระ

ระบบสื่อสาร : เครือข่ายโทรศัพท์ยังใช้การไม่ได้ดี สัญญาณอินเตอร์เนตค่อนข้างช้า

การเข้าเมือง : ชาวไทยต้องยื่นขอรับวีซ่าตามวัตถุประสงค์ อาทิ เพื่อการท่องเที่ยว หรือทำงาน ก่อนที่จะเดินทางไปไนจีเรีย โดยสามารถติดต่อได้ที่สอท.ไนจีเรีย (ที่อยู่ 412 สุขุมวิท 71 แขวงพระโขนง เขตวัฒนา กทม. 10110 โทร. 02 711 3076-8; 02 711 3547 แฟ็กซ์ 02 392 6398 วันจันทร์ – ศุกร์ ระหว่างเวลา 10.00 – 12.00 น.)

ที่มา : จากเอกสาร”สาระน่ารู้ก่อนเดินทาง” จากเว็บไซต์กระทรวงการต่างประเทศ http://www.mfa.go.th และ http://www.consular.go.th

วันนี้ทำอะไรกินดี

วันนี้ทำอะไรกินดี

อาหารที่เตรียมไว้ตามที่เห็นนั้นจะทำสองอย่าง คือแกงจืดหัวผักกาด และกุ้งผัดพริกไทยดำ ที่บ้านซื้อผักสดจากร้านดูน ซุปเปอร์มาร์เก็ต ส่วนกุ้งนั้นเป็นกุ้งแช่แข็งซื้อจากร้านฟิชช็อบ ซึ่งเป็นร้านขายอาหารทะเลแช่แข็งโดยเฉพาะ ร้านนี้มีแต่ฟรีซเซอร์ใส่กุ้งหมึก ปู ปลา ไม่มีชั้นวางสินค้าอื่น

ปัญหาของผักสดที่เมืองนี้คือนอกจากราคาแพงมากแล้วยังมักเป็นสินค้ามีตำหนิ เกิดจากการโยนในขั้นตอนการขนส่งและการจัดวางสินค้าทำให้ช้ำบ้าง เกิดจากการไม่คัดเลือกผักบ้าง อย่างหัวผักกาดนั้นวันดีคืนร้ายก็จะไปได้หัวผักกาดที่มีเสี้ยนทั้งหัว ต้นหอมนั้นแน่นอนว่า ซื้อมาแล้วก็ต้องมาล้าง มาคัด เลือกใช้และเลือกทิ้ง แคร๊อตนั้นวันที่ซื้อได้แคร๊อตสดๆจับแล้วตึงเหมือนพึ่งเก็บมาใหม่ๆ ก็จะเป็นวันที่โชคดี ขิงที่วางขายก็เป็นขิงแก่เสียมาก ไม่เคยเจอร์ขิงอ่อนหัวใหญ่ๆ

ที่บ้านทานหนักไปทางเนื้อไก่ อาหารทะเล อาทิ  กุ้ง หมึก ปลา (ซื้อเนื้อปลาชำแหละแล้วแช่แข็งนำมาเก็บไว้ในตู้เย็น) และผักซ้ำๆ ที่วางขายในซุปเปอร์มาร์เก็ต เพียงแต่นำมาดัดแปลงว่าจะทำอะไรทาน เมนูอาหารที่ดาวน์โหลดจากเว็บบล็อกจึงเป็นประโยชน์ ช่วยให้การทำอาหารทานสนุกยิ่งขึ้น

ผมชอบทำอาหาร ทำไม่เก่งนะ แต่ชอบทำ

ปรับแก้ : 13 พฤศจิกายน 2555

มหาอุทกภัยที่ไนจีเรีย

มหาอุทกภัยที่ไนจีเรีย

อันที่จริง ไนจีเรียประสบปัญหาน้ำท่วมทุกปี ที่เป็นเช่นนี้ เนื่่องจากไนจีเรียมีฝนตกชุกในช่วงฤดูฝนระหว่างเดือนพฤษภาคม - กันยายน แต่ปีนี้ฝนตกที่ไนจีเรียมากกว่าปกติโดยเฉพาะตั้งแต่ช่วงกลางเดือนกันยายน 2555 เป็นต้นมา กล่าวคือหากจะดูสถิติปริมาณน้ำฝนในปีนี้เทียบกับปีที่ผ่านๆมาแล้ว ต้องย้อนไปถึงสี่สิบปีจึงจะพบปริมาณน้ำฝนขนาดนี้ พูดภาษาหนังสือพิมพ์ก็ต้องว่าฝนปีนี้เป็นฝนสี่สิบปีตกครั้งนึง

สภากาชาดไนจีเรียรายงานว่า น้ำท่วมปีนี้มีประชาชนต้องอพยพออกจากถิ่นอาศัยกลายเป็นคนไม่มีบ้านจะอยู่แล้ว 120,000 คน  และมีคนอีกหลายพันที่ย้ายเข้าไปอยู่ตามค่ายที่พักชั่วคราวแล้วยังไม่พ้นน้ำต้องอพยพหนีน้ำต่อไปอีก

นอกจากน้ำท่วมจะทำลายชีวิตชาวบ้านและบ้านเรือนแล้ว ยังทำลายพืชผลการเกษตรตามท้องนาท้องไร ่่และทำลายถนนหนทางซึ่งเป็นเส้นทางคมนาคมไปด้วย องค์การสหประชาชาติรายงานว่าเกษตรกรไนจีเรียจำนวนหลายรายหมดเนื้อหมดตัวไปกับน้ำท่วมในครั้งนี้ สื่อหนังสือพิมพ์ไนจีเรียจึงรายงานแสดงความวิตกว่าบ้านเมืองจะประสบภาวะขาดแคลนอาหารหลังน้ำท่วม

รัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตรและพัฒนาชนบทเกรงชาวบ้านจะตื่นตกใจจึงออกมาแถลงแล้วว่า ทางการได้เตรียมเมล็ดพันธุ์พืชไว้ให้เกษตรกรปลูกทดแทนเมื่อน้ำลดลงแล้ว แต่สื่อก็ยังรายงานต่อไปอีกว่าขณะนี้อาหารในท้องตลาดราคาแพง และสินค้าจำเป็นอาทิ น้ำมันก๊าดขาดแคลนแล้ว

ประธานาธิบดีกู๊ดลัก โจนาธานแถลงเมื่อวันที่ 9 ตุลาคม ศกนี้ว่า รัฐบาลได้อนุมัติงบประมาณ 17.6 พันล้านไนร่าเพื่อช่วยเหลือรัฐและประชาชนที่ได้รับผลกระทบจากน้ำท่วมในปีนี้ และรัฐบาลได้ตั้งคณะกรรมการช่วยเหลือและฟื้นฟูผู้ประสบอุทกภัยเพื่อรับผิดชอบงานนี้โดยตรงแล้ว ทันทีที่ประธานาธิบดีแถลงข่าวไป ก็มีสื่อรายงานว่า มีชาวบ้านที่เดือดร้อนจากน้ำท่วมออกมาประกาศว่าความช่วยเหลือของรัฐบาลต้องเป็นเงินสดเท่านั้น จึงจะเอา

คนไทยร่วมออกร้านงานแชริตี้ บาซาร์

ท่านทูตสมชาย เภาเจริญและภริยานำทีมคนไทยมาออกร้านในงานแชริตี้ บาซาร์

คุณสมสวยฯ หนึ่งในคนไทยที่ทำอาหารมาวางขาย

คุณณัฐ จากร้าน"สวัสดี" นำแกงเขียวหวานไก่ ข้าวสวย และสปริงโรลมา

 ท่านทูตสมชายฯ ร่วมรับแขกที่แวะมาซื้อของชำร่วยที่ซุ้มไทย

ขนมไทยและของชำร่วยที่ซุ้มไทย

คนไทยร่วมออกร้านงานแชริตี้ บาซาร์

เมื่อวันเสาร์ที่ 13 ตุลาคม 2555 ท่านเอกอัครราชทูตสมชาย เภาเจริญและภริยาได้นำครอบครัวข้าราชการและสมาคมคนไทยในอาบูจาเข้าร่วมขายอาหารในงานแชริตี้ บาซาร์ซึ่งจัดโดยสมาคมคู่สมรสหัวหน้าสำนักงานและสถานเอกอัครราชทูต(Association of Spouses of Heads of Missions : ASOHOM)ในกรุงอาบูจา

กิจกรรมดังกล่าวเป็นส่วนหนึ่งของการรณรงค์หาทุนเพื่อบริจาคช่วยเหลือโครงการสังคมสงเคราะห์ในประเทศไนจีเรีย ซึ่ง ASOHOM กรุงอาบูจาจัดเป็นประจำทุกปี และในปีนี้คุณทัศนี เภาเจริญ ภริยาท่านเอกอัครราชทูตซึ่งมีประสบการณ์ในการทำงานกับสมาคม ASOHOM ที่นครโฮจิมินห์มาก่อนได้เข้าร่วมเป็นกรรมการดำเนินงานของสมาคม ASOHOM ิอาบูจาด้วย

อยากกินผัดไทยมะ

อยากกินผัดไทยมะ

ใครที่อ่านเรื่อง"ที่สนามบิน" อาจพอทราบว่าเส้นก๋วยเตี๋ยวและเส้นสปาเก็ตตี้เป็นของห้ามนำเข้า ซึ่งความจริงก็ไม่ต้องนำติดตัวมาให้เจ้าหน้าที่ศุลกากรปรับดอกครับ เพราะที่นี่มีเส้นก๋วยเตี๋ยวจากเมืองไทยวางขายที่ร้านพาร์กแอนด์ซ็อป และไม่ได้มีแต่เส้นอย่างเดียว ยังมีน้ำปรุงรสสำหรับใส่ผัดไทยให้มีรสชาติเป็นแบบที่กินที่เมืองไทยอีกด้วย

ผัดไทยสำเร็จนี้ปรุงง่าย ใช้เวลาแค่สิบห้านาทีก็ได้ทานแล้ว ข้างกล่องก๋วยเตี๋ยวเขาพิมพ์วิธีทำผัดไทยไว้ชัดเจน หนึ่งทำไง สองทำไง สามทำไง จะเติมน้ำผัดไทยตอนไหน บอกไว้หมด

โวเล โชยินก้า นักเขียนรางวัลโนเบลสาขาวรรณกรรมคนแรกของแอฟริกา

โวเล โชยินก้า นักเขียนรางวัลโนเบลสาขาวรรณกรรมคนแรกของแอฟริกา

โวเล โชยินก้าเป็นนักเขียนไนจีเรียที่ได้รับรางวัลโนเบลสาขาวรรณกรรมเมื่อปี 1986 ชื่อทางการของท่านคือ  Akinwande Oluwole Soyinka เป็นคนพื้นเพเมืองอาเบโอคูต้า รัฐโอกุน เกิดเมื่อวันที่ 13 กรกฎาคม 1934 สมัยที่ไนจีเรียยังเป็นอาณานิคมของสหราชอาณาจักร บิดาเป็นนักบวชและเป็นครูใหญ่โรงเรียนเซ็นต์ปีเตอร์  คุณตาของโวเลก็เป็นนักบวชเช่นกัน โวเลเป็นบุตรคนที่สี่ในจำนวนี่น้องหกคน

โวเลเป็นคนเรียนหนังสือเก่งมาแต่เด็กๆ และมีความสามารถในการเขียนตั้งแต่ยังเป็นนักเรียน และเรียนจบปริญญาตรี-โท สาขาวรรณคดีอังกฤษ จากมหาวิทยาลัยลีดส์ สหราชอาณาจักร และด้วยผลงานดีเด่นมหาวิทยาลัยได้มอบปริญญากุษฎีบัณฑิตกิตติมศักดิ์ให้ในเวลาต่อมาด้วย

นอกจากงานเขียนบทละคร กวีนิพนธ์ และนวนิยายแล้ว โวเลยังเป็นที่รู้จักในฐานะเป็นนักเคลื่อนไหวกิจกรรมทางการเมืองคนหนึ่ง  

ปัจจุบันโวเลยังมีชีวิตอยู่ และเป็นตำนานของบ้านเมือง 

ผู้ที่สนใจสามารถสืบค้นข้อมูลเพิ่มเติมได้ที่เว็บไซต์ http://www.nobelprize.org/nobel_prizes/literature/laureates/1986/

สถิติประชากรไนจีเรีย

สถิติประชากรไนจีเรีย

เรื่องน่าปวดหัวสำหรับคนทำงานที่ไนจีเรียคือการที่ต้องไปติดตามสืบหาข้อมูลสถิติต่างๆในประเทศนี้ เพราะสถิติที่ได้มาอาจไม่ตรงกันแล้วแต่ว่าไปเอามาจากไหน

อย่างสถิติจำนวนประชากรนั้น หากจะยึดตามสถิติที่ธนาคารโลกใช้อยู่ก็ตัวเลขหนึ่ง หากจะยึดตามที่สื่อมวลชนรายงานว่ารัฐมนตรีมักใช้อ้างอิงก็อีกตัวเลขหนึ่ง แต่หากต้องการสถิติที่จะใช้อ้างได้หลายเรื่องต้องไปใช้สถิติจาก Country Report ของ Economist Intelligence Unit เพราะสำนักนี้เขาอ้างตัวเลขไปใช้ครบวงจร โดยตัวเลขประชากรนั้นสำนักแห่งนี้เขาอ้างตัวเลขประมาณการเมื่อกลางปี 2012 ของสำนักงานสำรวจจำนวนประชากรสหรัฐอเมริกา ซึ่งระบุว่าไนจีเรียมีประชากรจำนวน 170.1 ล้านคน

ธนาคารโลกนั้นระบุตัวเลขประชากรไนจีเรียปี 2011 ว่ามีจำนวน 162, 470, 737 คน

เครดิตภาพ: จากเว็บไซต์ http://www.populationlabs.com/Nigeria_Population.asp